Nieuws




Wie bij het betreden van de zaal de geur van mottebollen of “odecolonje 4711” had verwacht was eraan voor de moeite. Het was dan wel de bedoeling om de avond in retro stijl door te brengen, maar dat wou niet zeggen dat het een oubollige bedoening moest worden. In tegendeel, wat onmiddellijk opviel was, en je mag dat letterlijk nemen, de oogverblindende outfit van de D.J. van dienst, met name Georgie.

Het was niet enkel de outfit, ook de muziek had hij vakkundig uitgezocht, je werd zo terug gesmeten in vorige eeuw, oei... dat klinkt wel echt oud, laat ons zeggen de jaren 60-70-80. Zijn zoekwerk werd beloond met een ganse avond een goedgevulde dansvloer. He's the best!!!


Wat kledij betrof was het duidelijk dat er onder de leden nog veel zijn van de (milieubewuste) generatie die zonde maken om iets weg te gooien. Wat die allemaal van hun zolder hadden geritseld, de strafste was wel Eddy, die had zelfs zijn haar terug gevonden. Het minste wat je kan zeggen was dat er een grote verscheidenheid aan stijlen en smaken te bewonderen vielen. Van Charleston tot Grease, Johnny's en Marina's, alles zat er tussen.


Er hing een geur die ik niet direct kon thuisbrengen, maar na enige tijd besefte ik dat het de geur was van jeugdsentiment. Van de tijd dat er in Wommelgem nog, zegge en schrijven, 5 dansgelegenheden (Dancings heette dat toen)waren. Bovendien had je dan ook nog eens elk weekend minstens 1 ball van één of andere vereniging of sportclub. Zelfs de Burgemeester had één bal, sorry één Ball.


Het leek toen wel of iedereen kon dansen zonder les te volgen, we zetten toen de éne poot naast of voor de andere en dat marcheerde wonderwel. Eén ding is wel hetzelfde gebleven als vroeger en dat is het plezier in dansen. Al gaat het er nu wel iets rustiger en misschien wat stijver aan toe dan toen. By the way, Chris hopelijk gaat het nu beter met uw rug, want naar het schijnt was je al stijf voor het begon.


Ik moet nu stoppen met over vroeger te verhalen want dan wordt het een boek in plaats van een verslagske. Trouwens zo zal ieder van ons wel een boekje meedragen zeker. Om terug te komen op de Retro, toch ook weer een pluim voor de aankleding van de zaal, er was zelfs voor een echte (nu ja) Jukebox gezorgd, hoewel die natuurlijk overbodig bleek met zo'n D.J. in huis. Lili haar inspiratie lijkt wel bodemloos evenals haar voorraad karton.


En dat de sfeer aanstekelijk werkte stelde ik vast toen Silke met Alex op de dansvloer kwam en zij Alex leerde Jiven (of was het nu andersom?), ik weet het niet zeker maar het zag er goed uit want het amusement droop eraf. Kortom het was weer plezant uzelf weer efkes jong voelen en doen alsof de tijd heeft stilgestaan.



Wat ik wel miste uit de tijd van toen was het in 4 gescheurde krantenpapier op de W.C. i.p.v. dat luxe, superzachte toiletpapier van nu. Dat had ook het voordeel dat je niet met je smartphone naar het kleinste kamertje moest want er viel altijd wel iets te lezen. Dat was nog eens milieubewust zijn, nietwaar?


En nu weer naar het volgende evenement, het dessertbuffet. Dus dames/heren aan den bak zoals vroeger, de lijn nog even doortrekken...

C.U. there


Groetjes,


Paco.





opendeur 2018

Valentino-Cheese


Oesje! Kleine paniekaanval bij het lezen van de oproep van de voorzitter om “iets rood” te voorzien in de kleding op de kaasavond. Mijn eerste gedacht was, Michel volgt de huidige trend. Ik bedoel alles krijgt een symbolisch kleurtje hedentendage, de gele hesjes, de groene spijbelaars, de regenboogkleuren van de holebi beweging.

Dus ik dacht “Rood” om de situatie van de clubkas te symboliseren, maar dat bleek dus niet het geval te zijn (gelukkig maar), de bedoeling was om Sint Valentijn wat extra aandacht te geven (St. Valentijn is naar het schijnt de enige Heilige in de hemel die omringd is door 70 maagden, zijn enige probleem is dat hij er alleen maar mag naar kijken maar aankomenniet, (remeber Adam en Eva), maar dit terzijde).


Dus Kaas en een zaal vol ver-/geliefden, goei combinatie.

De oproep van Michel was dus goed opgevolgd en de meesten hadden ook wel de moeite genomen om “the color of love”ergens te combineren in hun kledij. Bij de één al wat meer zichtbaar dan bij de ander maar naar het schijnt was er nogal wat rode lingerie aanwezig. Ja..., dan had Michel maar wat duidelijker moeten zijn in zijn oproep en moeten stellen dat het de bedoeling was dat het rood zichtbaar moest zijn. Afin,al bij al was de rode sfeer overheersend.


Dat er ook wel redelijk wat bodeauxkleur tussen zat zal wel te maken hebben met de ouderdom, het rood wordt dan wat rustiger en minder fel van uiterlijk maar vergis u niet, goede wijn ziet er ook nooit echt rood uit en die wordt ook beter met de jaren, but the flame is still burning!


Dan de andere oproep van Michel om gezegden op te sturen die te maken hebben met dansen indachtig, bij deze:” Als de kat van huis is, dansen de muizen”.

Op de kaasavond dacht ik : ”Als de kaas in huis is, dansen de Amusanten”, want het was toch weer opvallend hoe groot de opkomst was deze avond in vergelijking met andere oefenavonden, niks mis mee, ik wil alleen maar zeggen dat die vrijdag-avonden zonder kaas ook best plezierig zijn.


Dat het assortiment kazen weer ieders gading bood kon men vaststellen na afloop van de avond, veel kaas bleef er niet over. Het zal wel voor een goed gevoel gezorgd hebben bij Hugo en Gerda die een koppel uren in de file hadden gestaan om al dat lekkers op tafel te toveren. En Lili die in plaats van haar muis, zoals verleden jaar, dit keer haar hart tegen de muur had gehangen, zal toch wer efkes stillekes geweest zijn.


Toch weer een geslaagd evenementje en om terug te komen op die rode clubkas, ik veronderstel dat het kaasavondje er toch enigszins voor gezorgd heeft dat “ dat kaske”, meer Roos(kleurig) is geworden.


Groetjes,


Paco

Sylvester... bij Amusa.

 

 

 

Niettegenstaande ik al zoveel vrouwen heb horen klagen over “den overgang”, moet ik zeggen dat “den overgang” bij Amusa best wel oké was. Het gaat hier dan wel over den overgang van oud naar nieuw. De knutselmaskes hadden hun fantasie weer de vrije loop gelaten en hadden ditmaal wel echt zéééér hoog gegrepen. De danszaal was ingericht zoals de Hemel er (volgens hen) zou uitzien.

Engelen aan de muren, engeltjes op tafel tussen sfeervolle lichtjes, bedekt met sneeuwwitte pluimpjes alsof het wolkjes waren. Alweer een pluim op de hoed van de bedenkers.

 

Rond 19 uur begonnen de feestelingen hun entree te maken en hoe meer er binnenkwamen hoe meer het leek of men op een aflevering van Striktly come dancing was terecht gekomen. Zoveel strikken heb ik nog niet dikwijls samen gezien. Iedereen zag er op z'n paasbest uit maar dan met oudjaar, moet kunnen.

 

Het aperitiefke ging vlotjes naar binnen in afwachting van de jaarlijkse speech van de voorzitter. Welbespraakt (en zonder spiekbriefke), zoals we dat van hem gewoon zijn, bracht hij de essentie van de avond en van de dansclub ten berde, namelijk... Amuseren daar draait het om.

Nadat hij iedereen smakelijk eten had gewenst kon het eetfestijn beginnen. Gewoontegetrouw was het eten en de bediening prima . Spijtig dat de cocktailsaus op de cocktail ontbrak maar dat werd dan opgelost met een lepeltje kreeftensaus. Het bleef dus in de familie. Alles was even lekker en terwijl Chris voor aangepaste achtergrondmuziek zorgde, werd het dessertenpalet als afsluiter van het eten naar binnen gespeeld.

 

Dan werd het stilaan tijd om de beentjes uit te slaan want twee uren op een stoel zitten is niets voor echte danslustigen. Dus openden Michel en Lili de dans met, vanzelfsprekend de openingsdans.

Weldra stond den bak vol en was de ambiance gestart. En om terug te komen op dat Hemelgevoel er werd precies op wolkjes gedanst. Tot Chris de betovering doorbrak en “I've got the devil in me” speelde en iedereen op de dansvloer kwam. Dus ik twijfel of er buiten die engeltjes tegen de muur en op de tafel nog wel meer engelen aanwezig waren.

 

Op klokslag twaalf uur was de zaal vol van “Gezondheid en Veel dansplezier”. Meer kan een mens zich moeilijk wensen, nietwaar.

Ondanks dat het voorzien was te vieren tot 01.00 uur bleef het danske duren tot 02.30 uur, je kan dus stellen dat het een geslaagde overgang was, ééntje waar niet over geklaagd zal worden .

Zoals je ziet den éne overgang is den andere niet.

 

Aan allen , het allerbeste toegewenst in 2019.

 

 

Paco

 

 

 

De Sint en z'n Pieten op bezoek bij Amusa.

 

 

Na de problemen van vorig jaar met de Sint, je weet wel den echte kon niet komen, naar het schijnt was den brief te laat. Ja, om dan voor zo'n heel club nog wat bijeen te rapen dat op iets trekt en niet af te gaan lijk ne gieter, dat risico wou hij niet lopen. Gelukkig was daar de vindingrijkheid van Chris die dan zelf maar een Sint te voorschijn toverde, onder de gedaante van Alex, die zich dan ter plaatse kon verkleden tot Sint, en dat was niet slecht maar iedereen wist dan natuurlijk wel dat het niet “den echte “ was.

 

Blijkbaar had men dit jaar vroeger contact opgenomen met het Sinterklaasagentschap en er toch kunnen voor zorgen dat het dit jaar gaan namaak was. Het was dan ook een fijne verrassing toen er plots een getrotiniseerde (of hoe noemt ge zoiets op een step) zwarte piet kwam binnengereden gevolgd door een tweede Piet dewelke een volgeladen bolderkar achter zich aan trok. De Sint had niet op éne Piet gezien want even later duikelde, letterlijk en figuurlijk nog een derde Pieterman binnen. Volgens mij was het weer diezelfde ondeugende Piet van verleden jaar want nog maar pas binnen begon hij met een “Bollekensregen” en deed je er best aan enige bescherming te zoeken onder een bierkaartje of iets dergelijks want het leek wel een hagelbui. En net zoals vorig jaar stelde ik vast dat dat Pietje nog niet van z'n drankprobleem af was want achter de Sint zijn rug deed hij zich al vlug te goed aan een fles wijn.

 

Toen was het moment supreme aangebroken en lieten de Pieten de Sint zijn intrede doen. Het was zo klaar als een klontje, ditmaal was het “den echte”. Dat zag je zo aan zijn lijvig boek dat hij bij zich had en je hoorde het ook aan z'n zachte stem. Bovendien was hij goed op de hoogte van wie er dit jaar iets mispeuterd had. Zo wees hij er Lili op dat ze toch niet al te losbandig moest omspringen met die blauwe pillekens voor Michel, hij is dan wel genezen maar af en toe de spanning eraf halen is toch ook niet slecht. Tenslotte moet die voorzitter/secretaris nog wel een tijdje meegaan hé Lili.

Van de Frans zijn ingreep was hij ook op de hoogte. Hij maakte Frans duidelijk dat er andere manieren zijn om met andere vrouwen te gaan dansen dan z'n vrouwke haar fiets te saboteren zodanig dat Maria ocharme in een rolstoel is beland. En het feit dat Chris zich aan het bekwamen is met rolstoeldansen met Maria is toch maar een magere troost.

Dat hij meelevend is met iedereen liet hij blijken door zijn interesse voor wat Alex was overkomen door zijn val waarbij hij een ‘gebroken’ elleboog opliep.

Zelfs voor diegenen onder ons die last hebben van vocht had hij er een kaartje bijgedaan om ook dat probleem op te lossen. J-ASSIST stond er bij zijn foto, echt ne sympathieke Heilige.

 

 

 

 

Neen er was geen twijfel mogelijk, dit jaar was het de enige echte, dat hij voor iedere aanwezige een volle jute zak snoep en lekkers bij had bewees ook dat het gene “Klaas van den Aldi” was, nee dit was echt wel klasse en hoewel ik er steeds van uit ging dat de Sint niet zo groot geschapen was, ik bedoel van gestalte, want dit leken er twee voor de prijs ven één, dacht ik nog, djiezes, amaai voor dat paard dat moet een sterk beestje zijn en groot want anders komt de Sint met z'n voeten tegen de dakpannen als hij over de daken rijdt.

 

Toen de Sint terug vertrokken was kon de dansavond verder doorgaan en kregen we nog als toemaatje een gezelschapsdans aangeleerd door Christiane, iets met water en bier, het was wel een leuk dansje maar ik denk dat het beter gaat wanneer men al een beteke zattekes is.

 

Tot slot nog even vermelden dat het opviel dat het entertainment voor de toekomst verzekerd is door de nieuwe lichting. Zij hadden het totale spektakel helemaal in de hand (onder het toeziend oog van de Chris natuurlijk).

 

Al bij al weer een plezant avondje en dan kunnen we nu de kerstboom gaan zetten.

 

P.S. Niet vergeten in te schrijven voor het Sylvester feest. Niet twijfelen... DOEN!!!

 

Groetjes ,

 

Paco

Den Bene-Spaghetti-fietavond !

 

Op 24 november was het dan zover, de eerste benefietavond van ons dansclub.

De bedoeling was ten eerste om de clubkas wat zuurstof toe te dienen, ten tweede en minstens even belangrijk om er weer een gezellige dansavond van te maken. Dat er dan ook nog kon gegeten worden samen met familieleden, kennissen en vrienden was mooi meegenomen.

De rode loper was uitgerold, de tafels netjes geschikt en gedekt, en Lili had , wat had je gedacht, alweer gezorgd voor een amusante blikvanger in de figuur van een levensgrote spaghettikok, en de vergelijking was treffend met de spaghettikok in de keuken, in dit geval den Hugo. De kok van Lili viel wel iets kleiner uit dan Hugo, maar het buikje van beiden was identiek.

Tegen 17.30 u. begon de zaal stilaan vol te lopen en met zachte achtergrondmuziek, ditmaal verzorgd door Chris (en hij doet dat goed),was de stemming meteen oké.

Dat de bestuursleden nog maar eens de naad uit hun broek gelopen, de zolen vanonder hun sloefen en met elvendertig dingen tegelijk bezig zijn geweest hoeft geen betoog. En zij die denken dat den Hugo nooit zenuwachtig wordt, ik kan hen verzekeren dat het deze keer toch wel gelukt was. Niet te verwonderen, spaghetti koken voor min of meer honderd (hongerige) mensen, je zou voor minder nerveus worden. Maar hij behield zijn immer kalme zelf en met roeren en scheppen en overkoken is hij er toch maar glansrijk in gelukt iedereen zijn portie pieren te bezorgen. En al moest de één al wat langer wachten dan de ander, het stoorde niet en tevens konden er organisatorisch weer enkele lessen uit worden getrokken. Al bij al, prima werk geleverd door gans dat bestuur.

Voortgaande op het aantal eters dat zelfs nog een tweede bord ging halen kan je niet anders dan ervan uitgaan dat zowel de pieren als de saus, thuis al gemaakt door de nijvere bestuursvrouwen, echt in de smaak vielen. Gelukkig kon de club ook nu weer rekenen op een aantal vrijwilligsters om mee in te springen bij opruim en afwas, want dat was ook de moeite.

Daarna was het tijd om de benen te strekken en de calorieën eraf te dansen. Misschien een beetje slomer dan anders maar minstens even gezellig werd er naar het einde van de avond getangood, geslowfoxt, gewalst enzovoort...

Toch moest ik die avond denken aan die boodschap op radio Minerva, zij die naar Minerva luisteren hebben ze zeker al gehoord. En ik citeer:“ Na hoerekik just dat radio Minerva 60.000 leustereers he en ik verschiet dor ni van, want onze Frans die leustert ernor en ons Mariet en heure Jul, mor dater mor een goei 3000 lid zen, da mag, mor dat betekent dat er mor zoen klein percentage lid is. Zede na ni verlege, belt is ga naar de studio en mokt u lid van radio Minerva, was da na !!”

Die gedachte kwam bij mij op toen ik hoorde dat er van de 66 leden amper 29 hadden ingeschreven, gelukkig hadden zij er wel voor gezorgd dat er toch een honderdtal aanwezigen waren voor de benefietavond. Natuurlijk zal elk wel zijn reden gehad hebben om er wel of niet bij te zijn. De Sociale agenda is soms drukker dan we zouden willen, maar het moet toch mogelijk zijn om het enthousiasme en “nu komt er een moeilijk woord” de participatie op te krikken. Alle voorstellen zijn welkom. Hetzij over de organisatie hetzij over het eten en/of drinken, hoe meer ideeën hoe interessanter het kan worden. De hoofdbekommernis blijft natuurlijk dansen en dat iedereen zich goed en thuis voelt in ”Ons Club”!! Dus nu met z'n allen brainstormen en laat maar komen die voorstellen.

En tot slot nog dit. Gedurende de dansavond heeft Lili haar Bollekeverloren, na een massale zij het tevergeefse zoektocht door alle aanwezigen (behalve Chris want die was de Rozenwals aan 't zoeken) bleef hetBollekespoorloos. Dus wie op één van de volgende dansavonden dat Bollekemoest tegenkomen, er staat een vindersloon op van 500...

 

De groetjes,

 

 

Paco

 

P.S. En neen Karel, het was niet dat Bolleke...

 

 

 

Geen beter begin om een nieuw dansseizoen te starten dan met de deuren wagenwijd open te zetten en alzo eventuele danslustigen en/of geïnteresseerden de kans te geven om kennis te maken met de gezelligste dansclub van uren in de omtrek.

 

De rode loper was uitgerold, de zaal spic en span opgekuist, de tafels voorzien van een overzicht van wat men zoal kon verwachten die avond en een hapje, want van dansen krijg je honger en dorst, dus ook “den toog” was aangevuld, alles was klaar om het dansevent te starten.

 

Voor een goedgevulde zaal kon Michel dan ook het obligate welkomstwoord richten tot de aanwezigen en enige toelichting geven over de werking van de club en niet te vergeten het sociale karakter ervan.

Een flink aantal leden was bereid gevonden een kleine demonstratie te geven van wat ze gedurende het voorgaande jaar zoal hadden geleerd, en dat was niet min.

De aftrap werd gegeven door Chris en Alex met een mooi uitgevoerde Engelse wals, zeker geen beginnersniveau maar na 7 jaar dansen kan men al eens uitpakken, resultaat : open doekje.

Daarna volgden Cristel en Chris met een Weense wals, de vrucht van 2 jaar intensief oefenen op een zelf uitgekiende choreographie. Het welverdiende applaus maakte duidelijk dat hun inspanning in de smaak viel bij het publiek.

Tussendoor kregen de aanwezige danslustigen eveneens de kans om de beentjes te strekken.

Als derde demo was het de beurt aan Lili en Michel, Alex en Chris en aan Diana en ondergetekende met een (sensuele) Bachata. Na veel oefenen en de nodige stress was ook deze “performance” een mooie weergave van wat men na een tijdje dansles kan dansen. Aan de reacties van de toe-schouwers te horen viel ook deze demo erg in de smaak.

En dan “den bloemekee”, de line dans:” Danza Gitana”, alweer gebracht door een flink aantal Chinese vrijwilligers. Er werd gedraaid, gestampt , geklapt en gezwaaid, zo synchroon dat het bijna professioneel LEEK. Alweer een deugddoend applaus tot gevolg. Iedereen tevreden.

 

Om ook de nieuwkomers en nieuwsgierigen de kans te geven kennis te maken met het dansen op zich ,gaven zowel René met lijndans, als Georges en Gaby met Mambo, als Dirk en Sandra met Disco Swing, een initiatieles die veel bijval kende en de nieuwkomers zeker goesting deed krijgen naar meer van dat... en dat kon/kan, inschrijven is de boodschap.

 

Na de twee opendeur dagen kunnen we wel stellen dat het zeer geslaagde avonden waren met zo een 150 aanwezigen verdeeld over de twee dagen. Er waren al inschrijvingen van nieuwe leden maar het mogen er altijd meer zijn. (Nu ook weer niet te veel ineens, kwestie van plaats op den dansvloer).

En o ja het is niet omdat de “Open Deur” dagen voorbij zijn dat die deuren nu dichtgaan , integendeel, iedereen blijft welkom, de deuren blijven open.

Nu nog effe wachten op de eerste les om er weer met volle moed tegen aan te gaan.

 

C.U. On the floor!!!

 

PACO

 

Na 2 jaar een pétanque-tornooi te hebben georganiseerd, koos het bestuur ervoor om dit jaar weer eens wat anders aan de leden en sympathisanten aan te bieden.


Zondag 28 juli 2018 was het zover : het eerste Kubb-tornooi van Amusa was een feit.


22 Enthousiaste deelnemers hadden zich aangemeld, de zon was volop aanwezig.


Wat hadden we nog meer nodig om van dit tornooi een geslaagd evenement te maken.


Op 4 velden mochten 8 ploegen laten zien hoe goed (of hoe slecht) zij hun stokken konden werpen om hiermede hun tegenstanders te verslaan.


Er werd gelachen, geroepen, geapplaudisseerd, … kortom ambiance in overvloed.


Na de eerste wedstrijden mochten de winnaars elkaar gaan bekampen voor een plaats in de halve finales of rechtstreeks in de finale.


4 Ploegen plaatsten zich voor de halve finales, 2 rechtstreeks voor de finale.


De finale werd betwist door enerzijds Christel, Liliane en Michel en anderzijds Christiane en Robert. Onze nieuwelingen hadden reeds bewezen hun mannetje (vrouwke) te kunnen staan op de dansvloer maar toonden zich ook bij het Kubben een waardige tegenstander. Christel, Liliane en Michel namen een bliksemstart en stevenden blijkbaar zeker op een klinkende overwinning af. Dit was echter buiten de waard, in casu Christiane en Robert, gerekend. Hun eindspurt was werkelijk overrompelend, waardoor zij toch nog de overwinning in de wacht wisten te slepen. Van harte onze gelukwensen!


28 juli was niet enkel een Kubb-tornooi, maar ook een gezellig samenzijn van vrienden en familieleden, met een drankje en een hapje bij stralend weer, kortom een groot succes. Volgend jaar mag U zeker een tweede editie van ons Kubb-tornooi verwachten!


Het is al zo oud als de straat maar toch moet ik weerom zeggen : de afwezigen hadden ongelijk.

Michel.

Fiesta...Fiesta...Fiesta !!!



Inderdaad, dat was nog eens een Feestje, die sluitingsavond van Amusa.


Totale zuiderse sfeer, zelfs het zonnetje wou erbij zijn. Misschien aangewezen even een beetje zuiderse woordenschat bij te brengen. Kwestie van onze culturele, opvoedende taak niet te verwaarlozen.


Laten we beginnen met : el aperitivo- dat is dus bij Amusa een uitgebreid assortiment van mocktails en /of cocktails, uitgeschonken door Senne en Christel  (in strooien rokje nog wel)

Nee niet de Senne.


Ondertussen was “ el cocinero Pedro y su pinche Carin”- de kok en zijn kokshulp, al naarstig bezig een reuzegrote “paella- spreek uit pajelja en dus niet paella, want dat is antwaarps, te prepareren. El aroma, juist, de geur kwam je al tegemoet bij het betreden van de zaal Otra vez- opnieuw, weer sfeervol en leuk aangekleed door het vaste versieringsteam, of hoe noem je zo'n groepke met onuitputbare fantasie en werklust ? De plaatsaanduiding aan de hand van chanclas oftewel strandslippers was helemaal in de sfeer van het plaatje.


Dan la comida- het eten, was perfecta. Pedro had voor 60 man voorzien en de 42 aanwezige lekkerbekken zorgden er lustig voor dat er slechts een kleine portie overbleef. Goegete zou ik zeggen en dat is hetzelfde in 't vlaams als in 't spaans. El vino maakte het geheel af.

En dan kwam er nog de “creemgelaskar”. El helado-de creemgelas oftewel ijscreme zorgde ervoor dat ook het laatste putteke vol geraakte.


Na het buikske volgde dan het meer officiële gedeelte, zijnde de speech van de secretaris slash nieuwe voorzitter Michel om enkele mensen in de bloemekens te zetten en alle aanwezigen te bedanken om hun inzet en loyaliteit aan de club. Daar zal hij zelf zeker nog wel een woordje over plaatsen in de schakel. Toch kan ik niet nalaten mijn bewondering voor René even aan te halen, de taak van voorzitter waarnemen tot uw 80ste, dan moet je wel een keigoeie leider/lijder zijn. En in naam van alle leden denk ik toch wel een dikke GRACIAS te mogen zeggen. En dat zal iedereen wel verstaan zonder vertaling.


En dan was er ook nog dans... en het moet gezegd, er werd gedanst en nog geen klein beetje ook.

Dat de workshops van Georges en Gaby hun vruchten hebben afgeworpen bleek uit het feit dat er 3 weken terug bij de Salsa 1 of 2 koppels op de vloer stonden en hij nu goed gevuld was.

Nu moet ik wel zeggen dat Salsa eigenlijk saus betekent maar op de vloer leek die Salsa meer op een Sopa, een soep(ke), maar het was te zien dat iedereen zijn uiterste best deed om G&G niet teleur te stellen en er ten volle plezier in had de zuiderse sfeer tot op de vloer verder te zetten.


Por fin- ten slotte, het was weer een feestje dat er mocht zijn. Nu hopen dat de flyers die uitgedeeld zijn zorgen voor nog wat nieuw bloed en dan kunnen we met z'n allen uitzien naar de tussentijdse dansavonden en het nieuwe seizoen... voor de twijfelaars zou ik zeggen DOEN !!!!



Muchos recuerdos y para las mujeres un besito, vele groetjes en voor de vrouwkes een bees.


PACO


RETROAVOND

16 MAART

2018

Dessertenbuffet vrijdag 13 april 2018.


Smullen geblazen!!!


Dat was het thema van de avond bij het dessertbuffet.

Niks te vettig, te cholestorolerig of te zoet. Het leek wel of al de aanwezigen de knop hadden omgedraaid en deden alsof ze nog nooit van dichtgeslibde aders of ander smaakbedervend gebrabbel gehoord hadden. De tafel was gans bedekt met bommen, caloriebommen welteverstaan.


En of het lekker was... de kwaliteit van het aangebodene gaat er elk jaar op vooruit.


En denk nu niet dat het allemaal ongezond was he. Getuige daarvan een volle schotel vers fruit, op voorhand klein gesneden en gemengd, je had maar op te scheppen. Een fris dessertje na al die dessertjes.


De naarstige leden hadden er weer alles aan gedaan om er een geslaagde avond van te maken. En het mag gezegd worden, de bijdrage van de eerstejaars kon tellen. Als die er op de dansvloer zoveel van bakken als op het dessertbuffet dan zitten er zeker danskampioenen tussen.


Het was dan ook niet verwonderlijk dat Dirk de grootste moeite had om die smulpapen op de dansvloer te krijgen, maar toch slaagde hij erin de ambiance op te krikken en er nog een gezellige dansavond van te maken.


Lili had ook dit keer weer haar reputatie alle eer aangedaan met haar wandversiering. Er hing zelfs een afbeelding tussen van Michel. Dat zal wel wat poseergeduld gevraagd hebben.


En bref... het feestje was weer af ... en het gewicht was er weer aan.



Paco

‘Ik was hier en vond het leuk, maar ik ben dan ook een gemakkelijke.

Hé rikke tikke tik wie benne kik?’

(Een hele brave)

(Sorry maar je bent ontmaskerd Alex!)


‘Heel gezellige avond’

(Anoniem)


‘Heel gezellige avond. Zij die er niet waren zullen na het zien van de foto’s spijt hebben. Heel fijn. Dank aan het bestuur’

(Anoniem)


‘Waar is de tijd, heb heel de evolutie meegemaakt van typemachine naar electrische machine, kantoorcomputer en computer van 1967 tot 2008. Het is een geslaagde avond, heel leuk en een pluim voor het bestuur. Een leuke en kleurrijke avond.

(Rita)


‘Het was een leuke avond’

(Georges & Rita)


‘Een geslaagde avond’

(Paul & Denise)


‘Heel leuke avond in een mooi kader. Op naar de volgende.’

(Christiane & Robert)


Een heel gezellige avond’

(Rosa)


‘Leuke muziek uit de tijd van toen. Lekker gedanst en genoten.’

(Maria & Michel)


‘Heel leuke retromuziek’

(Anoniem)


‘Zo leuk en fijn om bij al onze vrienden te zijn.

Samen lachen en dansen, ook om wat te zwanzen.

AMUSA zo fijn, volgend jaar zullen we er weer bij zijn.’

(Daniëlle & Eddy)


‘Bedankt voor de leuke avond.’

(Anoniem)


‘Heel leuke avond. Moeten we zeker nog eens doen.

Prachtige retroavond en iedereen had de moeite genomen om zich mooi uit te dossen.’

(Liliane)


‘Onze eerste, maar zeker niet laatste Retroavond. Wat is er leuker dan in een mooi versierde zaal, samen met Uw vrienden, allemaal even mooi in Retrostijl gekleed, te kunnen dansen op een prachtige selectie van Retromuziek.

Al bij al, een zeer geslaagde avond. Dat de afwezigen weerom ongelijk hadden is nog maar eens bewezen.’

(Michel)

Kaasavond bij Amusa.


Voor hen die er niet bij waren, toch even laten weten dat zij toch weer iets gemist hebben.

Vooreerst “de muis van Lili”.

Het is zowat een verplichting geworden voor haar om telkens als er “iets” te doen is, te zorgen voor een eye-catcher, en ditmaal was het dus de muis (U kan Lili haar muis nog bewonderen op de website van Amusa).


Het was niet alleen die muis die haar best deed aan de kaas, ook dat kan je zien op de foto's van die avond. De aanwezige kaas/dansliefhebbers, en het waren er velen, lieten het zich geen twee maal zeggen om aan te schuiven en een keuze te maken uit het overvloedig assortiment van kazen.

Zeer leerrijk zo'n kaasavond, met de slag maak je kennis met kaassoorten die je nog nooit gezien,laat staan geproefd hebt en dus hier liggen te wachten om dat gat in uw kaascultuur op te vullen.

Voeg daarbij de dadels en vijgen, druiven en kriekjes, brood en boter.(b.t.w. Dirk, een goei plakske uit de jaren 60- Bread and butter) en de honger was weeral de wereld uit.


Zoals we dus gewoon zijn was het weerom op z'n best georganiseerd.


Kwam daarbij voor de groep B de première van een stel nieuwe dansleraars in spe, Veerle en Leo. Zij mochten onder het voogdijschap van Georges en Gaby de groep een nieuwe dans aanleren. Het deed voor ons wel een beetje vreemd aan, vooral dan de opwarming, maar dra mochten we ondervinden dat het geen overbodige luxe was geweest de spieren even op te warmen want alras schudden zij daar een Jive uit de benen die toch wel enige soepelheid vroeg.

Al bij al was het een prettige kennismaking met “de nieuwe sterren op de dansvloer” en is het uitkijken naar wat de volgende dans zal zijn.


Ik moet wel zeggen dat van al die kaas eten daarna mijn brein meer en meer op kaas met gaten begon te lijken want tegen het einde van de avond was al een heel deel van die Jive verdwenen door die gaten. Maar dat zal nog wel eens herhaald worden zeker.

Toch weer een tof avondje geweest,


tot de volgende,


Groetjes Paco.

Op naar Sylvester.

Nu we stilaan eindejaar naderen en de eerste 10 lessen er bijna opzitten, kunnen we vaststellen dat de nieuwe locatie een kleine hindernis was die ondertussen genomen is en gewenning de plaats heeft ingenomen van de twijfel. Niet de zaal, maar wel het dansen op zich en het gezelschap maken uit wat belangrijk is.

Waarschijnlijk zullen er wel leden zijn die afgehaakt hebben omwille van de locatie of om welke andere reden dan ook (verandering brengt meestal een bepaalde onzekerheid teweeg) en misschien zijn zij hun licht eens gaan opsteken elders, bij een andere dansclub of dansschool. Hopelijk vinden zij daar dan evenveel voldoening als vroeger bij Amusa. Misschien is het daar toch ook niet helemaal wat ze er van verwacht hadden en denken zij met enige weemoed terug aan de gezellige dans/feest-avonden van weleer in onze dansclub. Niets belet hen echter om terug te komen en opnieuw deel uit te maken van hun vertrouwde dansgezelschap. Integendeel zou ik zeggen, hoe meer zielen hoe meer vreugd.


Ondertussen gaat het leven zijn gang en komt ons eerste feestje in zicht, namelijk Sylvester.


Diegenen die het al meemaakt hebben weten dat dat steeds in orde is, zowel wat het eten en drinken betreft als de ambiance. De uitgelezen avond/nacht om de al reeds geleerde pasjes in praktijk te brengen en er weer een toffe jaarwisseling van te maken.

Eens dat weer achter de rug is kunnen we weer verder met het tweede gedeelte van de danslessen van het seizoen 2017-2018 en ons terug overleveren aan Georges en Gaby om ons het vuur aan de dansschenen te leggen, zij het dan wel op een aangename en vooral geduldige manier. Ook René, die ondertussen voorzien is van een nieuw wisselstuk (heup-operatie) zal niet nalaten de lijndansers, ondanks de winter die voor de deur staat, te laten zweten.


Dit gezegd zijnde, rest nog enkel iedereen een fijn Kerst en Eindejaar toe te wensen en met volle moed en danslust 2018 aan te vatten. 


Groetjes,

 

Paco.

Hoe plezant een trio-ke kan zijn...

Jaja, je leest het goed, plezant, heel plezant zelfs. Voorwaarde is wel dat je de mensen die eraan meedoen een beetje kent en weet dat die evenzeer zullen genieten van wat hen te wachten staat.

Hoewel verrassingen nooit uitgesloten zijn, en al zeker niet als je de Kris zijn gangen laat gaan.


Dat hebben we kunnen ervaren bij de eerste van de drie, namelijk Sinterklaas.

Totaal onverwacht kwam plots zijne Piet, Zwarte Piet dus door het raam gekropen bij gebrek aan schoorsteen. En dat was niet het enige wat ontbrak, want ook de Sint zelf had verstek laten gaan omwille van familiale redenen. Dus lostte Piet dat op door een Chinese vrijwilliger aan te duiden die min of meer op Sinterklaas gelijkt, namelijk den Alex.

Het was vlug duidelijk dat die zich helemaal kon inleven in de rol en waarschijnlijk was het met voorbedachte rade dat Piet ervoor zorgde dat Chrisje, die gewoon is om met deze Sint zijn staf om te gaan, als eerste op zijn schoot mocht plaatsnemen om de teksten ten berde te brengen terwijl de Sint zich bezighield met het bekijken van de meelijwekkende foto's. En het werd nog duidelijker toen die twee ongelukkige vrouwkes, Chris en Lilly, welke dit jaar op hun hoofd waren gevallen op de dansvloer,(en volgens Pietje waren blijven botsen), plaats namen op de Sint zijn schoot en als toepasselijk geschenk elk een

kleurrijke valhem kregen.(Jullie moeten die wel gebruiken he meiskes).

Enigszins in de war omdat hij niet direct wist waar met zijne staf te blijven, nu hij zijn twee handen vol had ,lostte Piet dat op door een “Hulppiet” in te schakelen om de Sint in de gênante momenten bij te staan. Nadat de Sint in zijn boek had gelezen dat er geen stoute kinderen waren dit jaar, volgde de snoepregen. In zijn boek kon je wel zien dat er nog veel arme kindjes zijn, getuige daarvan de foto's van al die kindjes die amper kleertjes aanhadden. Zwaar leven heeft zo'n Sint.


Na de Sint kwam dan die andere Sint, Sint Sylvester om ons uitgeleide te doen uit 2017 en gezellig binnen te loodsen in 2018. En of het gezellig was. De gezelligheid kwam je zo tegemoet bij het betreden van de zaal. Nog maar eens prachtig aangekleed, met als Eye-catcher een grote, imponerende “ meneer den Uil”. Evenals de tafels dewelke eveneens voorzien waren van alle familieleden van Meneer den Uil. Hoeveel tijd en werk daar weer ingegaan is kan je je moeilijk voorstellen maar het maakt wel duidelijk dat het knutselteam van Amusa geen moeite te veel vindt om elk feestje in een zo aangenaam mogelijk kader te laten verlopen. Blijkbaar kent de fantasie van dat “kunstenaarsteam, geen grenzen. Als daar dan ook nog eens op de hulp kan gerekend worden van een leverancier van takken, stokken en een half bos mastentoppen in casu de Karel, dan was het resultaat weer meer dan bewonderenswaardig. Ook de aanwezigen hadden hun best gedaan en waren allemaal schoon gewassen en gestreken. En overal strikken en strikjes, aan de ramen, aan de servetten, het was zelfs opvallend hoeveel mannen er “gestrikt” waren. Niet allemaal, er waren er ook “geplastront”, dus ook hier leuke variatie.

Na de gesmaakte openingsspeech van Michel met daarin een:”terug welkom” aan René,( die al vlug weer op de dansvloer stond,) kon het feest beginnen. Dat Kris de taak op zich nam om als platenruiter te fungeren, en uitstekend deze taak volbracht, maakte dat er gans de avond en nacht stevig gedanst kon worden.

Dat het eten ook ditmaal weer lekker en prima verzorgd was hoeft geen betoog. We zijn niet anders gewoon .Met de nodige drank en aangenaam gezelschap hoefde dat echt niet méér te zijn. Kortom om met een cliché te eindigen:” de afwezigen ...”. JUST


Dan den derde van het trioke, Sancta Lunes Perdido, misschien niet zo gekend maar dat blijkt de patroonheilige te zijn van:”painsocise en boeldepom”. Hoewel ik hier een beetje vooruit loop op de feiten kan ik nu al met zekerheid stellen dat ook dat wel dik oké zal zijn, en aangezien de versiering van oudjaar blijft hangen zal het ook deze keer weer gezellig zijn en zal

er ALWEER lekker gegeten en volop gedanst worden.


Zoals je ziet heb ik niet overdreven door te stellen dat een TRIOKE best leuk kan zijn.


Het enige nadeel bij dit trioke is de gewichtstoename, maar daar is het dansen dan weer de beste remedie

tegen.


Alléé vooruit... de vloer op.


Paco

GDPR (EU) 2016/679

Privacy verklaring

Klik hier voor pdf

Copyright @ All Rights Reserved