SLUITINGSFEEST 2026.
De goudkoorts had bij Amusa zijn intrede gedaan tijdens het sluitingsfeest.
En hoewel men zegt dat het niet altijd goud is wat blinkt, kon men er vanuit gaan dat dit bij de Amusaleden toch het geval was. Iedereen had op verzoek van ”El Presidente” zich geheel of gedeeltelijk, (naar financieel vermogen) in het gele edelmetaal gehuld. Eigenlijk was het meer “edelstof” dan metaal, maar soit het blonk.
Behalve bij Jurgen, want die had echt gouden eretekens op zijn uniform, logisch dat er zoveel bewonderende vrouwenblikken zijn richting uitgingen. Een uniform, dat is geweten trekt vrouwen aan. Ik kan ervan meespreken, ik heb zelf altijd een uniform gedragen als Postbode en … ja dat is een ander verhaal.
Ook de zaal was omgevormd tot een ware goudmijn, Den Trump zou, vooraleer hij aan zijn balzaal begint, best eens komen kijken hoe en wat er allemaal nodig is om indruk te maken en Lili inhuren, want zo loopt er geen rond in de States.
En indien hij het helemaal “AF” wil dan kan hij ook nog beroep doen op de ervaren Knutselmadammen van de club, kwestie van origineel voor de dag te komen, want dat was het wel met die aangeklede tafeldecoratie.
Nadat de Voorzitter in zijn obligate speech Olga en Rene (deze avond echt een Golden Boy) dankte voor hun inzet en nog meer voor hun geduld, (want volgens Michel zijn er blijkbaar al licht dementerenden onder ons, ik zou zeggen spreek voor uzelf) en tevens zijn waardering uitsprak voor de spontane hulp elke dansavond bij het opruimen van de zaal aan al die helpende handen, kon iedereen plaatsnemen aan de feesttafel. Zoals we gewoon zijn was alles weer tot in de puntjes geregeld en was het eten: “Para chupar los dedos”. Ook deze keer was er meer dan voldoende om heel het regiment aan hun wensen te voldoen. Meer zelfs, de taart die het sluitstuk vormde van het feest was echt gemaakt voor sportieve mensen, als wij zijn, overladen met vers fruit. En toen zat iedereen dik.
Om er meteen de sfeer in te brengen werd iedereen verplicht om mee te doen aan de vriendschapsdans, in de vlucht ons aangeleerd, hoewel geleerd, eerder een poging tot,
door onze onvermoeibare ouderdomsdeken René. Veel kwam er niet van terecht maar leutig was het zeker. Vooral omdat iedereen juist het omgekeerde deed van wat René ons voordeed. Er werd flink wat tegen elkaar gehotst, nog van dat…
Daarna kon de echte dansavond worden ingezet, op verzoek van Michel, door Olga en Roger. Of dat een goed idee was weet ik niet want als men hen ziet dansen kan het 2 kanten op. Ofwel denk je, dat lukt ons nooit en zakt de moed in je dansschoenen ofwel, als ik nog een beetje oefen kunnen wij dat ook. Maar geen nood, ieder deed naar godsvrucht en vermogen zijn best en het amusement was er zeker.
Een lang verhaal kort. Het was alweer een fijne afsluiter van het dansseizoen en als de reclame opzet van Michel slaagt, met medewerking van ons allen uiteraard, met de flyers en de naamkaartjes dan zou ik zeggen zoals bij ”Homo Universalis” :
“Voorlopig zijn jullie nog met ???, maar niet voor lang meer….”. Maar volgend dansseizoen met dubbel zoveel. Laat ons hopen.
Nog de groetjes van mijnentwege naar uwentwege en Hasta la proxima,
Adios,
KERST 2025.
Doordat Lili zich weer niet in kon houden
en Michel haar weer niet kon tegenhouden.
Zou ze toch weer het podium verbouwen
En doordat Michel zich niet in kon houden
en Lili hem weer niet kon tegenhouden
begon hij de usb stick vol Kerstliekes te stouwen
En zo komt het dan dat er onverwacht toch nog een soort van kerstsfeer werd geschapen op de dansavond.
De zaal zat vol met kerstmannen en vrouwen. Rode mutsen en kersttruien alom.
Kwam daar nog een verjaardag bij waardoor er alsnog wat te eten viel ook.
Diegenen die de kerstkraam/ jeveverkraam/ hot-dogkraam hadden gemist op de kerstmarkt konden dus toch nog wat kerstsfeer opsnuiven in de danszaal.
Het was dan ook het uitgelezen moment om iedereen prettige feestdagen toe te wensen want voor 2026 gaan we elkaar niet meer zien, veronderstel ik.
Daarom bij deze, aan allen die er niet bij waren nog de beste wensen, goede gezondheid en veel dansplezier in 2026.
Tot in 2026, groetjes
Paco
En of het gesmaakt heeft….
Op vrijdag 5/12 was het weer zover, nadat iedereen zijn of haar schoentje had gezet, braaf of stout, maakt niet uit, want er waren dit jaar toch geen stoute kinderen volgens de ”Antwaarpse Sint”, konden de smulpapen afzakken naar zaal Familia voor de jaarlijkse : “Spaghetti- benefiet” van dansclub Amusa.
Het record wat het aantal deelnemers betreft, werd zo goed als geëvenaard, wat inhield dat de meeste spaghetti eters de kookkunsten van Hugo nog zo slecht niet vonden. Lili had hem dan ook in de schijnwerpers gezet tussen de tomaten en de slierten, op het “alweer” prachtig versierde podium.
Toen de zaal stilaan begon vol te lopen was het in de keuken al alle hens aan dek. De potten stonden heet en gereed en de eerste lading pieren kon de pot in. Terwijl de saus al stond te pruttelen liep de temperatuur in het kookatelier gestaag op. Al een geluk dat Gerda en Hugo aan die warmte gewend zijn geraakt op Gran Canaria, het enige verschil was dat er nu moest gewerkt worden in plaats van op hun luieren te rusten.
Het duurde dan ook niet lang of de bestellingen kwamen snel binnen en vlogen al even snel de keuken uit. Het was duidelijk dat de routine van vorige jaren zich liet gevoelen. Het was koken, scheppen, oversausen, nog een takje basilicum, de kar op en Cristel en Lili konden bedienen. Ondertussen stond ook het werkvolk achter de toog niet stil, gelukkig ook hier getrainde mensen, Maria, Frans en Diana laafden de dorstigen en hielden de boel proper.
Toen rond acht uur iedereen dik zat, kon er plaats worden gemaakt voor de dansers. Er zal toch redelijk wat pit in de saus gezeten hebben want er werd serieus wat afgedanst. Tof om nog eens zo’n volle dansvloer te zien, het deed terugdenken aan lang vervlogen tijden. Het was opmerkelijk dat er ook nu verschillende deelnemers waren die die vervlogen tijden ook nog hebben mee gemaakt. Ik bedoel daarmee de tijd dat we nog dansten in de turnzaal van de gemeenteschool met meer dan honderd leden. Maar we klagen niet want met het aantal leden dat we nu hebben is het ook steeds gezellig , maar weet ”Hoe meer zielen hoe meer vreugd”.
Dus kom maar af!!!
Door de focus te leggen op het eetfestijn kan ik er toch niet onderuit te benadrukken dat de sfeer en de gezelligheid vooral te danken was aan de tomeloze inzet en muziekkennis/muziekkeuze van DJ Mikey alias Michel , beter bekend als de Voorzitter. Tenslotte is hij ook de man die achter en voor de schermen er voor zorgt dat alles gesmeerd verloopt en hoewel het al voor de zoveelste keer is dat hij dit doet, het toch altijd weer afwachten is of heel de planning klopt. Maar zoals we stilaan gewoon zijn had ook deze keer zijn organisatietalent hem niet in de steek gelaten. Ere wie ere toekomt al zal hij in alle bescheidenheid het succes vooral toeschrijven aan zijn trouwe medewerkers. De ploeg is als een puzzel en die puzzel is af!
Na het eindigen van de avond, met de gebruikelijke laatste 2 slows, kon de opruimingsploeg aan de slag. Gelukkig zijn er steeds voldoende helpende handen om alles terug op zijn plaats te zetten, want ook dat is toch nog een redelijke klus. Ook hier is de routine duidelijk te merken want hier zijn het meestal dezelfde stoere mannen en vrouwen die op mekaar ingespeeld zijn die er in slagen om op korte tijd heel het circus terug opgeruimd te krijgen.
En dan eindelijk terug naar de zetel of bed, moe maar voldaan en dat op alle gebied.
C.U.
Paco
BENEFIT SPAGHETTI 5-12-2025
OPENDEUR 2025
De deur van zaal Familia stond open en iedereen mocht zomaar binnen. Dat kon niet anders dan de opendeur avond van Amusa zijn.
In de hoop nieuwe leden aan te trekken of op z’n minst nieuwe geïnteresseerde/danslustige mensen kennis te laten maken met onze dansclub. Dus deur open en een muziekske dabei en de avond kon van start gaan.
Het was na die vakantieperiode tevens een aangenaam weerzien met de al bekende gezichten. Allemaal alweer een jaartje ouder maar nog even enthousiast om de vloer op te gaan als daarvoor.
Al bleek bij navraag toch dat het dansen in de vakantie iets minder belangrijk was dan den BBQ of menig uurtje in de zon liggen of de wandel/fietstocht in het zalige zomerweer dat we gehad hebben.
De Lambada in zwembroek of bikini zou nog wel lukken maar zo’n plakkerige trage wals bij 33 graden, nee merci, dan liever het zwembad of de zee in en daarna een frisse pint in de beachbar.
Todo a su debido tiempo, alles op zijn tijd, zou Michel zeggen.
Dit terzijde, Olga en Rene lieten al vlug merken dat ze geen medelijden hadden met die luiwammesen en vroegen/eisten iedereen op de dansvloer om te Kizombezen of hoe noem je iemand die de “Kizomba” danst. De muziek is dan wel zomers maar het ritmegevoel was bij velen toch nog niet echt aanwezig. En het werd er niet simpeler op toen Rene met Sammeke Gooris uitpakte en er nog een line-danske bovenop gooide. De warmte van de voorbije zomer deed zich al terug voelen in de zaal.
Hopelijk schrikt het de nieuwkomers niet af om toch de stap te zetten en lid te worden, ze zullen ook wel gemerkt hebben dat het ook voor de “gevorderden” niet zo eenvoudig is en dat oefening kunst baart. Enfin kunst is misschien wat sterk uitgedrukt maar dat iedereen er plezier aan beleeft was duidelijk te zien op de gezichten van de “slachtoffers” en tenslotte is dat toch de bedoeling van het dansen.
Dus zowel “oude” als “nieuwe” dansers laat u niet afschrikken en zet door, je hebt nu de kans om eens op iemand z’n tenen te trappen zonder dat deze er kwaad in ziet. Op naar de les en vooral naar de oefenavonden om u verder te bekwamen. John Travolta is ooit ook ergens begonnen.
Grtjes,
Paco
SUIKERFESTIVAL AMUSA 2025
Als je mee wil zijn tegenwoordig moet er een festival bij zijn.
Tommorwland, Pukkelpop, Sfinx festival enz… dus kon Amusa niet achterblijven en organiseerde dan maar onder het mom van “Verjaardagenfeest” een heus “Suikerfestival”.
Eens de frituur aan het begin van de straat gepasseerd kwamen de zoete geuren vanuit de zaal je al tegemoet. Beneden het podium, dat direct duidelijk maakte waar het over ging door de aangebrachte aankleding door Lili, stond dan ook een uitgestalde suikerpromenade die alle dieetregels aan haar laars lapte.
Rijsttaart, creme aux beure taart, fruitvlaai, appelcake, hartewafeltjes, frangipan taart, mascarpone, panna cotta, choco mousse in alle variëteiten (melk, puur, witte), Pudding geel en zwart, tiramisu, brownies met of zonder nootjes, en dan vergeet ik er misschien nog wel enkele.
Enfin het was smullen geblazen, verstand op nul en niet denken aan de weegschaal morgenvroeg. De zoete keukenprinsessen en keukenpieten hadden zich voluit laten gaan en die werden dus ook bedankt door Michel voor hun inzet.
Het kan zijn dat voor sommigen de dansvloer iets minder aantrek had dan de snoeptafel, maar toch werd er nog redelijk veel gedanst. Het feit dat Leo, net zoals verleden jaar, weer een koffer vol pompoenen mee had om te verkopen ten voordele van de clubkas, doet mij vermoeden dat het de bedoeling is dat daar menig potteke soep van gemaakt wordt, want het is geweten dat soep eten een goede manier is om wat af te vallen. Dus met z’n allen aan de soeppot en proberen die zoete kilo’s er terug af te slurpen.
Dat er meer dan genoeg was bleek uit de overschot die terug mee naar huis ging, ik mag alvast nog heel de week pudding eten, dus de soep zal voor na Halloween zijn.
Grtjes,
Paco